WAAR ZIJN WIJ NOU ALLEMAAL MEE BEZIG?

Weet u wat een pizzly is? Of een grolar bear? Nou, ik wist het ook niet, tot ik een artikel las over een eskimo-jager die, in het noordpoolgebied van Canada, een ongewone beer had geschoten. De witte vacht deed denken aan een ijsbeer, maar de grote kop, de lange klauwen en de bruine sokken, aan die van een grizzly beer. Een ijsgrizzly dus, een kruising tussen een grizzly- en een ijsbeer. Ook dit lijkt een gevolg van klimaatverandering. De grizzly trekt steeds meer naar het noorden, want hun leefgebied wordt steeds warmer. En de ijsbeer gaat vaker aan wal, want de ijsvlakten nemen af. En ja, als zij elkaar dan tegenkomen, is het bal. Genetisch zijn de beren verwant aan elkaar, want ijsberen zijn een gevolg van de evolutie van bruine beren, zo’n 150.000 jaren geleden. Dus de kans is groot dat de ijsbeer weer opgaat in de bruine beer en uiteindelijk verdwijnt. De geschiedenis herhaalt zich, maar dan andersom. Je zou dus kunnen zeggen dat de natuur zich aanpast aan de veranderende omstandigheden. Het teveel aan stikstof- en CO2 uitstoot doet bepaalde planten en insecten verdwijnen maar er komt ook weer wat anders voor terug. Misschien wel een ‘bijsp’, de uitkomst van een overspelige bij en wesp, of een ‘libelinder’, het gevolg van een vrijpartij tussen een libelle en een vlinder. En ja, misschien legt de kraaihei wel het loodje maar wat is er mis met braamstruiken? Je zou dus kunnen zeggen… en dus zeggen veel mensen dat ook.

Meer en meer tekenen de kampen zich af. De voor- en tegenstanders van het klimaatbeleid laten zich steeds meer zien, horen en lezen. Maar misschien is zwijgen wel veel verstandiger. Want wie weet nu écht hoe het zit? En wie weet ‘überhaupt’ nog welke waarheid het zwaarst moet wegen? De wetenschappers? Nou, de een na de ander komt uit de kast en keert zich tegen het huidige klimaatbeleid. Het is duur, het helpt het klimaat niet, richt schade aan en veel maatregelen zijn ongezond voor de mens. De politici? Nou, die steken hun kop in het zand (vol met Pfas) en worstelen krampachtig met het achterhaalde beleid en kijken angstvallig naar de opiniepeilingen als er weer een impulsieve, impopulaire maatregel wordt aangekondigd. De Koninklijke Academie voor Wetenschappen stookt het vuurtje nog even op door te beweren dat biowarmtecentrales helemaal niet bijdragen aan duurzame energie. Houtstook (biomassa) is slechter voor het milieu dan aardgas en zelfs slechter dan kolen. Inmiddels staat er in ons land een bos aan duurzame centrales dat ruim 12 miljard euro heeft gekost. En de Baltische staten dreigen te ontbossen vanwege de enorme vraag naar houtpellets. Hoeveel uitstoot zou alleen al de kettingzagen en het transport van al die bomen genereren? Maar de kern is: 60% van de duurzame energie wordt door biomassacentrales geleverd maar blijkt helemaal niet duurzaam te zijn. En er staan nog nieuwe centrales op stapel. Waar zijn wij nou allemaal mee bezig?

En dat kunnen wij ons blijven afvragen. De overheid heeft jarenlang de agrarische sector (de boze boeren) met subsidies en gunstige regelingen gestimuleerd om schaalvergroting te realiseren. En nu moet de helft van de sector gesaneerd worden want Nederland dreigt volledig te verstikstoffen. Bouwvergunningen worden niet meer afgegeven tenzij de daarmee gepaard gaande stikstof uitstoot wordt gecompenseerd. Daarom mogen wij straks op de snelwegen max 100 km/u gaan rijden waarmee ook de snelweg, snel weg is. En ze moeten hard op de rem trappen want de eerste stikstoffaillissementen (Let op! Dit wordt het woord van het jaar!) staan op de rol. Hardwerkende ondernemers dreigen de dupe te worden van falend of traag anticiperend overheidsbeleid. In feite zitten wij nu opgescheept met de gevolgen van beleidsmaatregels van jaren terug. In het najaar van 2012, toen de 130 km/u werd ingevoerd, wist men (wetenschap en politiek) écht wel meer over de toenmalige en toekomstige CO2- en stikstof uitstoot, en de gevolgen daarvan voor mens en natuur. Dat komt écht niet zo maar uit de lucht vallen, nou ja, figuurlijk gesproken dan. En men wist ook alles over de uitstoot van boeren en bouwen… Maar ja, wij hadden net een economische crisis achter de rug en wij gingen er weer vol in, de economie prevaleert boven het welzijn: in de vaart der volkeren en ach… wie dan leeft, wie dan zorgt.

Wij leven nu en zorgen nu. Wij moeten wel. En dat is goed. Wij leven met tientallen miljoenen mensen op dat hele kleine stukje aarde. Nederland is niet meer dan een stip op de wereldbol. Dus alles concentreert zich, zowel oorzaken als gevolgen als herstel. De afgekondigde maatregelen (o.a. van het gas af en terug naar 100 km/u) zijn natuurlijk onzin en betekenen in de werkelijkheid niets. Ja, alleen op papier. Dan mag de bouw weer aan de weg timmeren en ploeteren de boeren nog even door. Korte-termijn-politiek. Toch, als niemand begint gebeurt er ook niets. Dus een voorbeeld stellen is goed. Ergens in geloven ook. Maar wat en wie wil en kan je geloven? Welk belang dient iemand die iets beweert? Waar zijn de feiten die geroepen worden op gebaseerd? En in welke context geplaatst? Niet alleen voor de gewone man (en vrouw) is het nog te begrijpen, voor wetenschappers en politici net zo min. Wie kan het geheel nog overzien? Rutte zeker niet: “Ik snap er niets meer van”. Niet nadenken is onderdeel van de politiek. Nu is het paniekvoetbal en ze doen maar wat. Als gevolg van maatschappelijke druk komen ze snel met nieuwe verkeersborden.  Tsjonge jonge! En 99% van de brave burgers hobbelen daar (met 100 km/u) maar achter aan. Wat moet je anders? Je kan niet anders. Je weet niet beter. En toch… wordt HET beter.

HET is een proces en dat noemen wij: bewustwording. Niet alleen in Nederland maar ook wereldwijd is de klimaatdiscussie aan de orde van de dag en zet ‘de zaak’ in beweging. Net zoals het testproject Ocean Cleanup, van onze landgenoot Boyan Slat, in het begin niet goed functioneerde doet het dat inmiddels wel. Er is goede hoop dat de plastic soep in de oceanen wordt opgeruimd. Maar nog beter: er is door zijn bedrijf een systeem ontwikkeld die op de grootste vervuilende rivieren het plastic er al uithaalt vóórdat het de oceaan bereikt. Dat heet: het probleem bij de bron aanpakken en is het gevolg van goed nadenken. De klimaatdiscussie is ook positief voor DMT en rechtvaardigt ons beleid. Ook wij denken goed na voordat wij wat doen en blijven werken aan een schone en welvarende toekomst. Dat is waar wij allemaal mee bezig zijn.

Erwin Dirkse

CEO DMT Environmental Technology