Over ‘Oktoberfest’ en stippen op de horizon

Het is er dan toch van gekomen. Eindelijk een regeerakkoord. En een nieuw kabinet. Wat ik er van vind kan ik nog niet zeggen. Ik heb het akkoord nog niet kunnen lezen en dan nog. In de media wordt er volop over geschreven en iedereen vind er wel wat van maar de meeste meningen zijn die van een papegaai: napraten wat hen het beste past. Wat ik vind is niet belangrijk. Maar laten ze nu wel alsjeblieft aan het werk gaan, de formatie heeft al schandalig lang geduurd. Wat ik hoop is dat ze waar maken wat ze op klimaatgebied beloven. En dat ze keihard gaan werken aan de CO2 reductie. En dan niet door het in lege gasvelden te pompen en zo Groningen wellicht opzadelen met een nieuw probleem maar door het structureel aan te pakken bij de bron. Eric Wiebes mag als kersverse minister voor  economische zaken en Klimaat dat kooldioxidevarkentje wassen. In mijn vorige blog schreef ik al over de VVD milieuministers Winsemius, Nijpels en Kamp. In dit rijtje past Wiebes er hopelijk mooi bij. Het is niet geheel toevallig dat de VVD de klimaatportefeuille heeft geclaimd. Er is inmiddels een breed draagvlak ontstaan, de energietransitie wordt eindelijk serieus genomen en de B.V. Nederland kan er dankzij gerenommeerde en toonaangevende Nederlandse ondernemingen goede sier mee maken en flink geld mee verdienen.

DMT is zo’n gerenommeerd en toonaangevend bedrijf. Met een historie en ontwikkeling van, op de kop af, 30 jaar en waar in het laatste decennium met name zwaar is geïnvesteerd in het opwaarderen van biogas. Dat heeft ons daar gebracht wat wij ons zo’n tien jaar geleden als doel hadden gesteld: een top 3 notering bij de toonaangevende bedrijven op het gebied van biogas opwaardering. Daar zijn wij nu aangeland en daar doen wij nu ons voordeel mee. Maar hoe kom je daar? Dat is niet zomaar gedaan. Nu wij onze 30e  verjaardag vieren denk ik daar regelmatig aan terug en als ik dan zie welke route wij hebben genomen verbaast het mij ook wel. En voel ik nog meer waardering voor de mensen die dit met z’n allen hebben gerealiseerd. Meer dan genoeg redenen om op 3 november ons 30-jarig bestaan te vieren met een heus ‘Oktoberfest’.

Nog even terug naar het jaar 1987. Mijn vader stopt met een goede baan als technisch directeur bij Gebr. Smilde in Heerenveen om voor zichzelf te beginnen. Hij is dan 51 jaar. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en hij maakt van zijn hobby – het oplossen van (milieu)technische problemen – zijn werk. Mijn vader vroeg mij er vanaf dag 1 bij en vol vertrouwen en ambitie ben ik hierin meegegaan. Ik was klaar met mijn studie en had een aantal jaren werkervaring, ik was 27. Wij zijn begonnen in de kelder van ons huis. Het was vanaf het begin een familiebedrijf, mijn moeder deed de boekhouding, we hadden twee technische tekenaars, wij waren een hecht en goed team. Mijn vader was de techneut, hoe meer technische problemen er bij bedrijven waren, hoe mooier hij het vond daar oplossingen voor te bedenken. Het was zijn grote verdienste en het ‘verdiende’ ook maar daar was dan alles mee gezegd, ‘opschieten’ deed het niet echt. Alsmaar het wiel opnieuw uitvinden maar geen continuïteit in dienst of product. Vaak ‘duur’ leergeld betalen. Daar worstelde ik toen enorm mee: maatwerk versus schaalbaarheid. Wij hadden een te hoog risicoprofiel. Dat moest anders en kon anders, had ik geleerd, en dat gingen wij doen. Eerst in grondwaterzuivering, geurbestrijding en biogasontzwaveling. Wij beschikten op een gegeven moment over een goed grondwaterzuivering concept en produceerden daar kleine series van en verkochten dat aan aannemers. Maar onze concurrent ging hun product verhuren. Wij haalden daar in het begin onze schouders over op tot wij de slag verloren. Dat heb ik toen wel geleerd: kijk om je heen en ontwikkel ook andere verdienmodellen.

Vanaf dat moment heb ik een stip op de horizon gezet waar wij over 10 jaar met het bedrijf wilden zijn. En hebben ons meer en meer gefocust op twee producten: de ontzwaveling van gas en het opwaarderen van biogas. Wij wilden vooraan in de kudde lopen in plaats van erachter, dan loop je alleen maar in de stront van anderen. Wij wilden markleider worden en onze USP’s (Unique Selling Proposition) maximaal uitbuiten. Zo neemt de waardepropositie van het bedrijf toe en daarmee de marge. Het was nodig om het bedrijf in een andere richting te sturen. Niet alles maar aanpakken wat op onze weg komt maar juist alleen concentreren op een paar goede producten en daar het bedrijf op inrichten. Daar geloof ik nu in maar dat heb ik ook moeten leren. Het ging niet altijd goed. Eind jaren negentig hadden wij zo’n 35 mensen in dienst met ons bedrijf in Heerenveen, een overgenomen) productiebedrijf in Doetinchem en een joint-venture in België. Niet veel later waren er door marktomstandigheden en deels gedwongen keuzes nog maar tien man over. De toekomst van het bedrijf is wel in het geding geweest. Ook door foute inschattingen van mij. Mijn vader zei wel eens: “het lijkt mij niet verstandig” bij bepaalde beslissingen maar hij liet het mij toch doen. Soms een harde leerschool. Maar nu schommelen wij al weer een tijdje rond de 60 medewerkers. Men zegt altijd: 7 vette jaren en 7 magere jaren. Maar ze zeggen er nooit bij waar de eerste 7 jaar mee begint: vet of mager. Dus waar staan wij nu aan het eind of aan het begin van de vierde cyclus?

Wat mij betreft staan wij weer aan het begin van 7 vette jaren. Wij gaan op de ingeslagen weg door. De schaalvergroting zoeken wij met name in het buitenland. Met Amerika hebben wij al een goede slag geslagen. En wij hebben weer een nieuwe stip op de horizon gezet. In 2022 gaan wij voor de €100 miljoen omzet, vijf keer zoveel dan nu. Dat willen wij realiseren met autonome groei, met overnames en met ca. 150 extra medewerkers. Met nieuwe, goede, eigenwijze, tegendraadse en ambitieuze collega’s, die (nog) beter zijn dan wij. Geen ja-knikkers maar tegensprekers onder het motto: wrijving geeft glans. Maar de basis blijft natuurlijk onze producten en diensten. Hier gaan wij mee door en wij blijven vernieuwen. Wij kiezen voor open innovatie en voor samenwerking met andere partijen. Wij houden niet alles voor onszelf want ik heb liever een klein stuk van een grote taart dan een gebakje voor mij alleen. Wij gaan door met het bepalen van onze strategie en met ‘out of the box’ denken. Wij zijn niet meer tevreden met gehaalde prognoses van een omzetgroei van €10 miljoen naar €11 miljoen als er in de markt ruimte is voor €20 miljoen. En als wij in bepaalde markten niet bij de top 3 kunnen behoren dan stoppen wij er beter mee. Net als in de sport: wij winnen liever goud op één onderdeel dan dat wij 5e worden op de meerkamp. Dus, kies ambitieus! Blijf ondernemen, plannen maken en geloven in een schone en welvarende toekomst.

En blijf stippen zetten op de horizon.

 

Erwin Dirkse

CEO

DMT Environmental Technology