NIETS IS ONMOGELIJK

“Want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren”. Deze regel uit het gedicht van ‘Het Huwelijk’ van Willem Elschot (1910) wil nog wel eens aangehaald worden ter illustratie van iets dat ‘onmogelijk’ is of van iets wat toch niet zal lukken. En dan vaak al bij voorbaat gedacht, zonder het te hebben geprobeerd. De makkelijke weg kiezen, zeg maar. Ik kan daar niets mee. Als alle mensen zo zouden denken en doen dan was er in de wereld weinig tot niets van de grond gekomen. Maar dankzij durfal’s die verder denken dan de mogelijkheden van dat moment blijven er nieuwe uitdagingen. Door de lat alsmaar hoger te leggen en kennis en ervaring op elkaar te stapelen komen wij er telkens weer over heen. Een record is er om gebroken te worden.

Een goed voorbeeld van iemand die enorme grenzen verlegd is natuurlijk Elon Musk. Ik heb hem wel vaker op deze plek aangehaald. Want hij spreekt ook tot de verbeelding, vooral tot die van mij. Na de eerste auto, een Tesla Roadster uit eigen stal die hij via zijn bedrijf Space X de ruimte heeft ingeschoten, heeft hij nu een ‘zwerktreintje’ gelanceerd. Eind mei was het te zien aan de nachtelijke hemel. Een merkwaardig treintje van lichtjes in één strakke streep. De zestig lichtjes op rij waren de weerkaatsing van zonlicht van de evenveel satellieten die vanuit de Verenigde Staten waren gelanceerd. Op de foto lijkt het bijna een buitenaards verschijnsel ware het niet dat het werkelijk de eerste stap is van Elon Musk zijn plan om op elke plek ter wereld snel internet te kunnen aanbieden. Uiteindelijk zal hij daarvoor 12 duizend kleine satellieten de ruimte in schieten, de eerste zestig zweven dus al. Fascinerend! Maar als ik er wat dieper over nadenk is het eigenlijk ook niet meer dan een simpele optelsom van de huidige technische mogelijkheden. Het mooie is dat dit niet door een land, een regering is ontwikkeld en het succes daarvan politiek heeft ‘geclaimd’, zoals bij de eerste mens op de maan, maar door een ‘gewone’ ondernemer. Nou ja, gewoon? Als je per jaar ruim 2 miljard dollar verdient met bedrijven die alleen maar verlies gevend zijn dan doe je wel iets bijzonders. Overigens kan hij de rijkste man van de aarde worden (én van Mars) als hij Tesla in 2028 naar een waarde van 650 miljard dollar heeft getild. Dan is zijn beloning 55 miljard. Haalt hij dat niet dan krijgt hij niets. Over durf gesproken… het is bij hem alles of niets.

Het is maar de vraag hoe de markt voor elektrische auto’s er over tien jaar uitziet. Nu de subsidies zijn afgebouwd is de verkoop aanzienlijk gedaald. De principes van de meeste mensen zitten dus in de portemonnee. En de principes van onze regering zitten in een lek mandje. De doelstelling om
in 2030 alleen maar elektrische auto’s te verkopen is alweer losgelaten wegens niet-haalbaarheid. Immers, ‘tussen droom en daad…’. Bovendien, waterstof is volop in opmars en meerdere automerken zetten hier ook vol op in. BMW heeft al een autonoom vliegende taxi, de SKAI, ontwikkeld die op één waterstoftank van Groningen naar Parijs vliegt. Dus ja, zeg het maar. Moeten wij nog investeren in laadpalen? Het ene land zet in op elektrisch rijden en het andere zet in op waterstof. Lekker handig op vakantie. Doet mij denken aan de ‘goeie ouwe tijd’ van het LPG. Het is er nog steeds en is een van de eerste milieuvriendelijke (lees: minder schadelijk) brandstoffen maar het werd vooral getankt vanwege de lagere prijs. Maar de vraag is: wat tanken wij in 2050?

De alternatieve brandstoffen rukken op. En dat is goed, blijf vooral niet in het steenkolen tijdperk hangen. Wind, zon en water zijn de nieuwe bronnen van duurzame energie. Maar ook kernenergie is schoon én de meest veilige. Opgewaardeerd biogas is op termijn een goede vervanger voor aardgas. Ik denk dat een goede mix, zeker in de transitie periode, ons kan helpen klimaatdoelstellingen te halen. Maar dan lees ik weer in dikke sensatie letters dat de aanpassingen en de afschrijvingen die bedrijven moeten doen als gevolg van het klimaatbeleid, de grootste ondernemingen wel 888 miljard euro gaat kosten. Ja, dat zou zo maar kunnen.
Maar SO WHAT? In de kleine letters staat ook dat het 1,7 biljoen (EEN KOMMA ZEVEN BILJOEN !!) aan marktkansen oplevert, een enorme boost voor nieuwe bedrijven met innovatieve producten en dus een enorme impuls voor de economie. Dus, waar hebben wij het over? Bedreigingen versus kansen. Mooi toch? Daar kan ik mij zó blauw aan ergeren. Die beeldvorming van sommige media die het negatieve als belangrijkste nieuws brengen maar het positieve nieuws klein houden. Stemmingmakerij!

En als ik mij dan toch aan het ergeren ben wil ik dit ook nog wel even kwijt. Ik kocht laatst scheermesjes, niets bijzonders… Maar het gevecht wat ik heb moeten leveren met die verpakking om die mesjes er uit te krijgen. Niet te geloven. Het moest verboden worden! En dan heb ik het over een écht verbod op plastic. Op de productie en op het gebruik. Wat een onzin! Plastic om de komkommer. Plastic bakjes voor blauwe bessen. Plastic rietjes op pakjes drinken… plastic koffiebekertjes met plastic lepeltjes… De rotzooi die dàt geeft langs de snelwegen, bij de P’s. Die P staat voor parkeren! De aanslag die plastic geeft op flora en fauna. De overheid zou daar écht paal en perk aan moeten stellen. Geen symptoombestrijding maar aanpakken bij de bron. Er zijn zoveel goede alternatieven zoals afbreekbare bioplastics gemaakt van aardappelmeel en zoveel meer. Maar het begint bij een droom waarna de daad vanzelf volgt mits er wetten zijn die geen enkel praktisch bezwaar meer kunnen vormen. Alleen zo kunnen wij blijven werken aan een schone en welvarende toekomst.

Erwin Dirkse
CEO DMT Environmental Technology